Wizyta u królów egipskich

Nasza egipska przygoda rozpoczęła się dla mnie na lotnisku. Myślałem, że kierowca autobusu chce mi sprzedać narkotyk haszysz.

Nie jestem w tym obeznany. Grzecznie, acz stanowczo, odmawiałem. Dopiero po chwili zrozumiałem, kiedy kierowca podał cenę za całą rodzinę (byliśmy w 4 osoby), że chodzi o bakhshesh. To słowo znaczy napiwek, jałmuznę albo łapwkę. Ważne, że dowiózł nas do hotelu.

Makadi Bay – gdzie czas się zatrzymuje

Makadi Bay to miejsce, gdzie człowiek bardzo szybko zapomina, jaki jest dzień tygodnia. Po dwóch dniach funkcjonowaliśmy już według prostego harmonogramu.

Śniadanie, plaża, basen, „tylko na chwilę” do baru, obiad, kolejny basen, zachód słońca. Wieczorem zastanawialiśmy się, czy deser to już kolacja, czy jeszcze podwieczorek. Oraz którego drinka jeszcze nie testowaliśmy.

Hotel dbał o wszystko. Jedynie WiFi w pokoju stanowiło problem. Ale stwierdziłem, że bez internetu się lepiej odpoczywa. Kopie zrobionych zdjęć można przesłać, siedząc chwilę w lobby przy okazji sącząc drinka.

Jedzenia było tyle, że po kilku dniach spacer do restauracji można było oficjalnie zaliczyć jako aktywność sportową. Kelnerzy byli uśmiechnięci. Co do leżaków? Walka o najlepszy egzemplarz zaczynała się przed wschodem słońca.

Niektórzy potrafili zarezerwować miejsce ręcznikiem szybciej, niż słońce zachodziło za horyzont. Zawsze można było znaleźć za dolara leżak w pierwszej linii brzegu nad morzem.

Hurghada wakacje – całodzienna wycieczka do miasta

Po błogim lenistwie przyszedł czas na jednodniowe zwiedzanie Hurghady. Miasto okazało się pełne kontrastów.

Z jednej strony nowoczesna marina z eleganckimi jachtami. Z drugiej – lokalne bazary, gdzie sprzedawca potrafi cię przekonać. Że właśnie dziś jest jedyny dzień w historii, kiedy ten magnes na lodówkę kosztuje tylko… pięć razy więcej niż powinien.

Negocjacje z handlarzami przypominają sport narodowy. Ty mówisz: „Nie, dziękuję”. Oni odpowiadają: „Special price, my friend!”. Po dziesięciu minutach rozmowy sam zaczynasz się zastanawiać, czy przypadkiem nie potrzebujesz czterech szalików. Dwóch papirusów i figurki kota wielkości psa.

Całodzienna wycieczka do Luksoru – podróż w czasie

Prawdziwym testem charakteru była jednak całodniowa wycieczka do Luksoru. Pobudka o godzinie, o której nawet koguty naciskają przycisk „drzemka”.

Kilka godzin jazdy przez pustynię i nagle… jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki pojawia się zielona dolina Nilu. Wraz z nią historia licząca tysiące lat.

Kompleks świątynny w Karnaku

Pierwszym przystankiem był monumentalny kompleks świątynny w Karnaku. Już od wejścia przywitała nas aleja sfinksów z głowami baranów.

Na pierwszy rzut oka człowiek zastanawia się, dlaczego faraonowie postawili tyle kamiennych owiec. Dopiero przewodnik wyjaśnia, że to symbol boga Amona. Wtedy wszyscy kiwają głowami ze zrozumieniem, udając, że od początku właśnie tak myśleli.

Prawdziwy efekt „wow” czeka jednak w Wielkiej Sali Hypostylowej. Sto trzydzieści cztery gigantyczne kolumny sprawiają, że nawet najwyższy turysta czuje się jak figurka z zestawu LEGO.

Patrząc na ten kamienny las, trudno uwierzyć, że wszystko powstało ponad trzy tysiące lat temu. Dzisiaj zbudowanie ronda trwa kilka miesięcy. Starożytni Egipcjanie potrafili wznieść taki kolos bez dźwigów i betoniarek.

Spacer po Karnaku to podróż w czasie. Co kilka kroków ktoś robi zdjęcie. Potem odwraca się i robi kolejne, bo okazuje się, że za plecami jest jeszcze coś większego.

Po godzinie zwiedzania karta pamięci w aparacie zaczyna błagać o litość. Nogi delikatnie sugerują, że czas wracać do autokaru.

Świątynia Hatszepsut – architektura bez czasu

Następnie odwiedziliśmy świątynię Hatszepsut. Zachwyca monumentalną architekturą. Tarasy wyrastające spod skalnego klifu wyglądają tak nowocześnie, że trudno uwierzyć, iż powstały ponad 3400 lat temu.

Hatszepsut udowodniła, że skuteczne rządzenie nie zależy od brody faraona. Choć podobno ceremonialną też czasami nosiła.

Dolina Królów – grobowce pełne historii

Dwie butelki wody później dotarliśmy do Doliny Królów. Z zewnątrz – skały i pustynia. W środku – grobowce pełne kolorowych malowideł.

Mają więcej lat niż większość cywilizacji razem wziętych. Człowiek patrzy na hieroglify i zastanawia się, czy to starożytna modlitwa. Instrukcja obsługi sarkofagu. Czy może pierwszy w historii przepis na hummus.

Dolina była miejscem pochówku faraonów Nowego Państwa. Kryje ponad 60 grobowców. Po zejściu pierdyliarda schodów w dół czułem się niczym piekarz (bo biały od kredy), który pracuje na dnie kopalni albo w piekle.

Powrót – zmęczeni, ale zachwyceni

Po całym dniu zwiedzania wracaliśmy zmęczeni, ale zachwyceni. W głowie mieszały się faraony, hieroglify, sfinksy i wspomnienia z hotelowego bufetu.

Doszliśmy do jednego wniosku – Egipt potrafi zaskoczyć. Rano leżysz na plaży z drinkiem w dłoni. Po południu stoisz w miejscu, gdzie kilka tysięcy lat temu spacerowali faraonowie. Wieczorem próbujesz wysypać z butów kilogram pustynnego piasku.

Podsumowanie – historia spotkana z odpoczynkiem

To były ferie, podczas których odpoczynek spotkał się z historią. Wróciliśmy bogatsi o wspomnienia i setki zdjęć.

Przywieźliśmy też lekką opaleniznę i pewność, że piasek z Egiptu ma niezwykłą zdolność podróżowania. Jeszcze długo po powrocie potrafi niespodziewanie pojawiać się w walizce, plecaku i kieszeniach.