Idąc do salonu wakacje.pl nie wiedzieliśmy gdzie chcemy polecieć. Wiedzieliśmy mniej więcej gdzie nie chcemy. I wiedzieliśmy kiedy możemy tam się udać. Wygrała Kreta i jej Mielno, czyli Malii.
Nasza kreteńska przygoda rozpoczęła się w sobotę od podróży do Pyrzowic. W niedzielę o 2 rano wylecieliśmy do Heraklionu. Po przylocie ruszyliśmy busem do Malii i hotelu.
Słońce i upał na Krecie
Od pierwszego dnia pogoda postanowiła potraktować nas bardzo poważnie. Słońce świeciło z takim zaangażowaniem, jakby miało do wykonania plan minimum na cały sezon.
Wysokie temperatury sprawiły, że szybko opanowaliśmy sztukę przemieszczania się między basenem, morzem i miejscami zacienionymi. Uświadomiła nam to, że na Krecie klimatyzacja nie była luksusem, tylko elementem wyposażenia strategicznego.
Basen w hotelu stał się jednym z naszych ulubionych miejsc. Korzystaliśmy z niego z pełnym poświęceniem. Czasami trudno było stwierdzić, czy bardziej odpoczywaliśmy w wodzie, czy przestawialiśmy leżaki w stronę cienia.
Morze ciepłe jak kąpiel
Morze było wyjątkowo ciepłe. Tak ciepłe, że wejście do wody nie powodowało tradycyjnego urlopowego szoku termicznego.
Szok termiczny to moment, w którym człowiek przez kilka sekund zastanawia się, czy naprawdę potrzebował tej kąpieli. Zamiast tego zanurzaliśmy się z przyjemnością. Korzystaliśmy z każdej okazji do morskiego relaksu.
Plaża, morze, basen i cień tworzyły nasz codzienny program wypoczynkowy. Był to rodzaj aktywności, po której człowiek był tak zmęczony, że jedynym rozsądnym rozwiązaniem był odpoczynek.
Malia pozwoliła nam poczuć prawdziwy klimat Krety. Były spacery, odpoczynek i greckie widoki. Oczywiście stała się naszym celem ciągła obserwacja terenu pod kątem cienia.
Każde zacienione miejsce miało dla nas niemal status atrakcji turystycznej.
Piątek na wycieczce
Piątek był dniem zdecydowanie bardziej ambitnym. Wybraliśmy się na zwiedzanie Knossos i Heraklionu.
Po kilku dniach plażowania był to dla nas niemal powrót do sportu wyczynowego. W Knossos poznaliśmy fascynującą historię minojskiej Krety. Zobaczyliśmy pozostałości słynnego pałacu, którego historia związana jest z legendą o Minotaurze i labiryncie.
Była to ciekawa odmiana od plażowego lenistwa. To była okazja do zobaczenia jednej z najważniejszych atrakcji wyspy. Przekonaliśmy się, że starożytni Minojczycy mieli niezły pomysł na budowanie. Zdecydowanie jednak nie pomyśleli o wystarczającej liczbie miejsc z cieniem.
Następnie zwiedziliśmy Heraklion. Poznaliśmy jego historię, zabytki i najważniejsze miejsca. Był to dzień pełen wrażeń i spacerów.
Szukaliśmy kolejnych prób znalezienia choć odrobiny chłodniejszego miejsca. Jola w końcu skosztowała świeżych i dobrze zrobionych owoców morza. Dzięki temu jeden z urlopowych celów został oficjalnie zaliczony.
Po intensywnym dniu zwiedzania szczególnie doceniliśmy powrót do hotelu. Możliwość ponownego przejścia w tryb wypoczynkowy była bezcenna. Organizm szybko przypomniał nam, że jego naturalnym środowiskiem podczas tych wakacji był leżak.
Reszta pobytu upłynęła nam pod znakiem słońca, ciepłego morza, basenu i odpoczynku. Z każdym kolejnym dniem coraz lepiej radziliśmy sobie z kreteńskim upałem. Poszukiwanie cienia pozostało jednym z naszych najważniejszych zajęć.
Z czasem nabieraliśmy w tym coraz większej wprawy. Niemal potrafiliśmy ocenić jakość cienia na pierwszy rzut oka. Staliśmy się specjalistami w dziedzinie urlopowej meteorologii terenowej.
W niedzielę nadszedł czas powrotu. Po wymeldowaniu mieliśmy jeszcze cały dzień na korzystanie z pakietu all inclusive.
Spędziliśmy ten czas oczywiście nad basenem. Niektórzy poszli się również z morzem pożegnać. Była to ostatnia szansa na wykorzystanie wakacyjnego trybu życia.
Przed powrotem do rzeczywistości czekała nas droga, która nie oferowała ani basenu, ani all inclusive, ani gwarantowanej pogody.
Z hotelu autokarem pojechaliśmy na lotnisko w Heraklionie. Stąd polecieliśmy do Katowic. Zabraliśmy ze sobą mnóstwo wspomnień, zdjęć, trochę opalenizny i dużą dawkę greckiego słońca.
Podsumowując
Zostawiliśmy Krecie nasze urlopowe lenistwo. Zostawiliśmy kilka litrów potu i prawdopodobnie sporo energii zużytej na poszukiwanie cienia.
Wróciliśmy wypoczęci, zadowoleni i bogatsi o wspomnienia. Na pewno zostaną z nami na długo. A przede wszystkim z przekonaniem, że na Krecie wakacje można naprawdę odpocząć.
Pod warunkiem że wcześniej znajdzie się odpowiednio duży kawałek cienia.
