Spektakl rozpoczął się niewinnie – świetna muzyka, błyskotliwe teksty i aktorzy w znakomitej formie. Z każdą kolejną piosenką atmosfera stawała się coraz bardziej biesiadna, a kiedy na widownię trafiły rozdawane drinki, granica między teatrem a imprezą integracyjną zaczęła się niebezpiecznie zacierać. Na szczęście wszystko odbywało się z przymrużeniem oka i w doskonałym humorze. Podczas spektaklu widzowie rzeczywiście byli częstowani alkoholem, co jest elementem tego przedstawienia. Na scenie królowały piosenki o miłości, życiu i… napojach procentowych, a publiczność z entuzjazmem wznosiła symboliczne toasty razem z artystami. Można było odnieść wrażenie, że nawet najbardziej nieśmiali widzowie po chwili nucili refreny z przekonaniem godnym zawodowych chórzystów. To spektakl, który udowadnia, że kultura wysoka nie musi być śmiertelnie poważna. Jest inteligentnie, muzycznie i bardzo zabawnie, a rozdawane drinki dodają całości niepowtarzalnego smaku – dosłownie i w przenośni. Z teatru wychodzi się z uśmiechem, melodyjką w głowie i przekonaniem, że jeśli już „upić się”, to najlepiej… dobrą muzyką i świetnym humorem.